تبلیغات
تكیه - چهل دقیقه بدون قضاوت

تكیه
امکانات وب

چندی است که هرشب راس ساعت 12 شب برنامه ای با عنوان "40 دقیقه بدون قضاوت" پخش می کند. این برنامه که با استقبال خوبی روبرو شده است، یكی از معدود برنامه های راجع به معضلات اجتماعی و به دور از احساس گرایی است. جدیدترین ساخته وحید جلیلوند ساختاری كاملا متفاوت داشته و از زاویه ای تازه به مسایل اجتماعی می نگرد. در زیر به چند مورد از نکات این برنامه می پردازیم:

متفاوت بودن

متفاوت بودن برنامه اولین ویژگی بارزی است که 40 دقیقه بدون قضاوت برای بیننده هایش به ارمغان آورده است. شاید برنامه های زیادی تلاش کرده اند به این معضلات بپردازند ( مانند کوله پشتی یا ماه عسل و... ) اما تفاوت در دکور تفاوت در نور پردازی تفاوت در نحوه سوالات، نشان ندادن صورت مصاحله شونده، تنوع در انتخاب مجری که از بازیگران سینما و تلویزیون انتخاب شده است؛ همه و همه از ویژگی های بارز این برنامه است که باعث شده است مخاطب را بیش از پیش به خود جلب کند.

دیالوگ های مثل دیالوگ زیر که سیما تیر انداز (مجری) از یک کودک افغانی می پرسد:

مجری: من به بچه ام می گویم که قدر اسباب بازی هایش را بداند خیلی ها همین را هم ندارند.حالا تو اگر یک اتاق اسباب بازی داشتی چیکار می کردی؟

و جواب هوشمندانه کودک کار افغانی که جواب می دهد:

کودک: هیچی اگر یک اتاق اسباب بازی داشتم که من هم مثل بچه تو می شدم! همین یک اسباب بازی را دارم بهتره.

اینگونه دیالوگ ها مو را روی تن هر بیننده ای سیخ می کند.

دور از قضاوت و احساسگرایی

همانگونه که از اسم چهل دقیقه بدون قضاوت بر می آید این برنامه سعی کرده است که قضاوت را به مخاطب بسپارد و به دور از هرگونه احساسات به معضل اجتماعی فرد مصاحبه شونده بپردازد. . رعایت همین نكته بسیار ظریف به مشاركت بیشتر مخاطبان منجر شده و فاصله میان آنان با موضوع را كاهش داده است. همین کار می تواند آنها را نسبت به ناهنجاری های اجتماعی آگاه تر كرده و هشدارهای لازم را بدهد بی آنكه در قالبی نصیحت وار به مخ بیننده فرو برود. و البته تلخی موضوع تا مدتی روی ذهن بیننده هنوز باقی می ماند.

جسارت در بیان معضلات

 موضوعات و سوالاتی که برای برنامه انتخاب شده است بسیار جسورانه و به دور از ترس بوده است. مصاحبه با فروشنده کلیه، یا مصاحبه با زنی که ادعای رابطه نامشروع را دارد، جسارت بزرگی می خواهد تا در یک برنامه تلویزیونی به آن پرداخته شود. علی رغم اینکه سوالات به گونه ای است که تلخی و فرجام بد این کار را به مخاطب نشان می داد، ولی باز این هم خود جسارتی می طلبد که جلیلوند ثابت کرد جرات این کار را دارد.

این ها تنها گوشه هایی از چهل دقیقه بدون قضاوت بود که بیان شد. مشتاقم نظر شما را راجع به این برنامه بدانم.




موضوعات مرتبط: این ور آبی
برچسب‌ها: نقد فیلم معضلات اجتماعی ایران نقد جامعه نقد بیكاری بیكاری سخن مردم چهل دقیقه بدون قضاوت 40دقیقه
نوشته شده توسط : علی ( سه شنبه 11 مرداد 1390 ) ( 04:00 ق.ظ )
درباره وبلاگ

"بگذارید و بگذرید، ببینید و دل نبندید، چشم بیاندازید و دل نبازید، که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت..."
از بس گفتند این دیوار ها همه اضافی اندخانه ی ما شبیه استخر شده است دیگر دیواری نمانده برای لحظه ای تکیه کردن به جز این چهار دیوارکه آنقدر چسبانده ایم گریه هامان را بر آنها که دیگر حتی تاب یک پنجره را هم ندارند و من هنوز هر شب با ترس بر انها تکیه می زنم ...
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :